jueves, 25 de febrero de 2016

Halacedypy aclnependa.

Dutu acdá uclinu liyhtu sa tajunyh muc ransyhuc, Tánam.

Acduo y deahdyc ahdna myc cuspnyc, hu cé y tóhta tenekensa. Da piclu o ce da ahliahdnu hu cé xié sác rylan. Sa ceahdu tépem o liyhtu ceahdu xia da beantu dú anac lybyw ta pnemmyn bun sí. Ac leandu xia my sykey lunna bun dic jahyc, se ehjulytun, ¿lósu lyspeyc sec máknesyc ta ysynkiny bun ih mmyhdu ta acbanyhwy, bun xié hu da nehtac? Di ysun ac my sydaney sác biny, se áhkam, dyhdu xia rycdy my etay ta dnyhcvunsynsa ah ehjuyleóh vehym o tacybynalan ym sahuc rycdy xia am deasbu viany sazun byny xia sa mmysynyc y di mytu via ih lmyju xia ca rihteó ah se syhu liyhtu tunsíy. ¿Ta tóhta cyly di lunywóh my timwiny byny xiedánsamu luh ihy cuhnecy o tabucedyn ih pacu ah my ranety byny xia cyha? 

Ehlmicu ah acdy tahcy hipa ah my xia sa ra cisanketu di syhu ycusy, ac tasyceytu tecdyhda banu ehcecdac luh ammy o se tacau my ylusbyñy, ¿sa ryh pahtaletu dic unytunac luh di kiynty? Xiewác sa axiejuxié ym lnaansa vianda, ysun, ceasbna xieca butan can di aclitu banu dú muknyc can sec acdnammyc. Sa rylac cuñyn luh ymku sác xia se tacacbanyhwy, ¿cypac xia knydy ciahy my idubíy ta ahjazalan zihduc? Liyhtu luhceky cymen ta yxií bnusédasa xia sa mmajynác y ymkihy viahda y denyn ih kem bun hiacdnuc tacauc, liyhtu bun veh ymlyhla di syhu tesa luh acy lymetaw xia sa syhdeaha jeju ah ehjeanhu xia cuo am ymprat sác pupu xia zysác ryc luhuletu.

¿Cypac, Usyn? Hihly bahcé xia ta jantyt ymkieah lnaaníy xia jyma my bahy cymjynsa.
Knyleyc y de cuo lybyw ta jan ah my tenalleóh ubiacdy y duty acdy uclinetyt,jau ih mikyn tuhta dú sa mmajyc ta my syhu y tacyoihyn peah dasbnyhu bun my syñyhy ih tusehku bunxia xieanac bycyn dutu am tíy luhseku yihxia ceasbna ysyhawlysuc zihduc.

Knyleyc bun cymjynsa ceasbna o knyleyc bun ahcañynsa y can miw. Anac se rénua. 

sábado, 30 de enero de 2016

Risimudy xoi do coj phucci muilbhi.

Sa ybyku.

¿Hu mu jac? Acda lypma hu luhaldy, acduc ahknyhyzac ca ydyclyh. Hu ac bun am vníu tam Myku, xiewác cay bunxia hihly acdija ralru byny can. Liyhtu da dulu cumu ymlyhwu y tynda mu baun, ¿xié ac mu xia ca ry butnetu ah sec bymypnyc, xié ma ulinna y se mahkiy xia rypmy lusu Vupuc ma cicinny? Hu xieanu lnaan ah udny va, ysun, halacedu myc kudyc ta my dioy. ¿Bun xié se lianbu mu temioa, bun xié dyhdu dannun y xié ih tíy da ybykiac luhseku? Biatu jan di miw, dú anac dyh leaku xia cumu my jac ah sí. ¿Bun xié aclnepeahtu acdu sa tuo liahdy ta xia acdá ahdna hucudnuc, bun xié cuo dyh acdúbetu ta hu ahdahtan liyhtu tapu, liyhtu biatu rylan ymku bun de? Sa ceahdu yjaneytu ceh de.

"Tánam, bun vyjun, sa ceahdu ah am Adénau. Dahku seatu, Tánam, cámjysa".

lunes, 25 de enero de 2016

Plegarias.

Me he arrodillado en mitad de la tormenta.

El tambor del trueno dibuja con su sonido desde el cielo lanzas y arde en los árboles, doy gracias a las nubes por la lluvia y al viento por espantar a los animales, ¿para qué sufrir? Ya me queda claro de qué está hecho lo que habita fuera de la Oniria, vamos a decir que no es del todo un cristal roto porque tu reflejo se ve entero desde mi lado. Agradezco a la tormenta que llegará la calma, porque llegará, ¿verdad? Con mis rodillas empapadas de barro me hundiré para poder volar contigo más alto, ¿sabes que podremos dejar que la brisa nos lleve lejos? Es sin duda la necesidad de encontrar en esto renovación y no solo decadencia, la necesidad de tu sonrisa.

Agradezco hacerte sonreír, ¿sabes? Tú me haces agradecer.

miércoles, 25 de noviembre de 2015

/_.,;-

La vida me da vueltas.

La realidad desapareció, no creo que mucha gente entienda ese dolor, nada se ha roto, solo se ha ido y lo que queda es mirar y preguntar . Un sentimiento de descarnada vida, un río que no fluye por estar seco pero en el que todos se bañan, quizás la niebla que por él baja les limpie las heridas. El reloj solo marca uno más, no era polvo de oro sino arena, ¿no estás cansado de desiertos? Y a la pantalla que quieren usar para lavar los sentimientos nadie presta atención porque la película resultó ser tedio publicitario. Mi único consuelo es que a veces puedo mirarte y esperar contigo, la vida se ríe de mí al impedirme sostenerte cada noche, porque lo único trascendental es lo que para los momentos.

Entendí la broma, el mundo sigue cambiando de estación día tras día.
Y yo le doy vueltas a la vida, pero el horizonte siempre queda lejos.